W 1996 roku ukazała się książka Łuhosad: poetycka ariergarda, która została ponownie wydana w roku 2007 pod nazwą Łuhosad. Objektywnist’ kanonu. Książka jest złożona z trzech części: Rytm biegów Łuczuka, Zakon wseswitnioho merechtinnia Honczara, Zymiwlja Sadłowskiego. Licznie publikowano pojedyncze wiersze w różnych almanachach, zbiorach, periodykach. Działalność grupy Łuhosad zajmuje szczególne miejsce wśród twórczości przełomu lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych dwudziestego wieku w ukraińskiej literaturze. Grupa, która określała siebie mianem zjawiska marginalnego odegrała ważną rolę w procesie odbywających się w tym czasie zmian, tworząc własną ideologię z bogatym kanonem tekstów na czele. Jak ważne miejsce zajmuje Łuhosad we współczesnej literaturze świadczy fakt włączenia ich twórczości do programu nauczania współczesnej literatury ukraińskiej w klasach szkoły średniej. Do dorobku założycieli grupy należą również próby w takich gatunkach jak: Łuczuk, Honczar – palindrom, Sadłowski – poezjomalarstwo. Z okazji dziesiątej rocznicy założenia grupy Łuhosad 10 lutego 1994 roku w Instytucie Ukrainoznawstwa im. I.