Wspólna działalność misyjna wraz z Konstantym Jaroszewiczem, Janem Bukowiczem oraz Grzegorzem i Bazylim Bajkami na terenach Polesia, Wileńszczyźny, Białostocczyzny, Wołynia oraz Galicji zaowocowała zarejestrowaniem do 1939 ok. 30 zborów Kościoła Chrystusowego oraz utworzeniem licznych chórów i zorganizowaniem wielu kursów biblijnych. Od 1938 był kierownikiem redakcji i administracji czasopisma Słowo Pojednania. W 1939 odbył podróż misyjną do Rumunii, gdzie dokonał pierwszych w tym kraju ordynacji prezbiterów Kościoła Chrystusowego.
Okres II wojny światowej W czasie II wojny światowej wspomagał ruch partyzancki na Ukrainie. W 1941 zmarła jego żona, osierocając dwójkę synów Eugeniusza i Jerzego.
Okres Polski Ludowej Po zakończeniu wojny powrócił do Polski i działał na terenach Warmii i Mazur, współtworząc w Lidzbarku Warmińskim sierociniec, seminarium teologiczne, redakcję miesięcznika Jedność oraz organizując komitety młodzieżowe i kolonie dla biednych dzieci i sierot. Stworzył także zbór w Olsztynie. Powołał do życia instytucję charytatywną Ewangeliczny Samarytanin. Był współorganizatorem pierwszego Ogólnopolskiego Zlotu Młodzieży Kościołów Chrystusowych w Gdańsku.