Agustín Esteve y Marqués (ur. 12 maja 1753 w Walencji, zm. 1830 tamże) – hiszpański malarz portrecista związany z dworem króla Karola III.
Życiorys Prawdopodobnie był synem walencjańskiego rzeźbiarza o takim samym imieniu i nazwisku. Studiował na Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych San Carlos w Walencji. W konkursie Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych św. Ferdynanda w Madrycie otrzymał w 1772 r. pierwszą nagrodę w kategorii rysunku, a w 1778 r. pierwszą nagrodę w kategorii malarstwa.
Wzorował się na neoklasycznym malarstwie Mengsa oraz wczesnych dziełach Goi, którego często kopiował. W 1780 r. król Karol III mianował go nadwornym malarzem.
Mecenat książąt Osuny Do ważnych mecenasów malarza należeli książę i księżna Osuny – Pedro i María Josefa Pimentel y Téllez-Girón, czołowi przedstawiciele hiszpańskiego oświecenia. Roztaczali mecenat nad wieloma naukowcami i artystami epoki. W latach 1797–1807 Esteve namalował dla nich serię portretów członków rodziny i innych dzieł, ostatnim zleceniem był prawdopodobnie zaginiony Portret konny Ferdynanda VII z 1814:
Portrety książąt: Portret księżnej Osuny jako Damy Orderu Królowej Marii Ludwiki, 1796–1797, Kolekcja hrabiów de Bornos Księżna Osuny ok.