Henryk Chyb, ps.: Wołodyjowski (ur. 20 lutego 1898 w Bobrzy, zm. 24 września 1964 w Jaworze) – polski rolnik, działacz chłopski, polityk, poseł na Sejm w II RP.
Życiorys Ukończył Kolejową Szkołę Początkową w Kielcach w 1914 roku.
Od 1913 roku był kolporterem tajnej prasy niepodległościowej. Organizował POW, w styczniu 1917 roku został komendantem lokalnym POW w ówczesnej gminie Bobrza. W marcu 1919 roku został powołany do Wojska Polskiego, w którym służył jako szef łączności batalionu w 4 pułku piechoty Legionów, dostał się do niewoli bolszewickiej, zbiegł z obozu jenieckiego w Murmańsku. Przy próbie przekroczenia granicy fińskiej został aresztowany i był więziony w Archangielsku, następnie przebywał w obozie robót przyfrontowych, gdzie chorując na tyfus doznał częściowego paraliżu twarzy i został odesłany do obozu jenieckiego w Petersburgu. Wrócił do Polski w maju 1921 roku i po leczeniu w szpitalu w Kielcach został w sierpniu 1921 roku (w stopniu plutonowego) zwolniony z WP.
Objął wówczas gospodarstwo po zmarłym ojcu w Bobrzy. Był komendantem oddziału, potem prezesem Związku Strzeleckiego, prezesem Kółka Rolniczego i spółdzielni mleczarskiej, prezesem i rachmistrzem Kasy Stefczyka, członkiem Rady Gminnej i Sejmiku Powiatowego w Kielcach (od 1922 roku), wójtem w Samsonowie.