Po około dwóch godzinach dowodzący nim Sho-sa Yamaguchi Kosaburo osiągnął pozycję dogodną do strzału, po czym o godzinie 2:20 wystrzelił trzy torpedy, z których dwie trafiły płynący na powierzchni amerykański okręt, który natychmiast eksplodował pociągając za sobą śmierć wszystkich 82 członków załogi „Corviny”.
Amerykański okręt nie zameldował się zgodnie z planem w australijskiej bazie amerykańskich okrętów podwodnych we Fremantle, toteż 30 listopada wysłano do niego drogą radiową rozkaz spotkania się z nawodnym okrętem eskorty. Po niepowodzeniu kilku następnych prób nawiązania kontaktu z zaginionym okrętem, 23 grudnia 1943 roku USS „Corvina” (SS-226) została oficjalnie uznana za „prawdopodobnie utraconą”.
USS „Corvina” (SS-226) był jedynym z 52 utraconych w trakcie wojny podwodnej na Pacyfiku amerykańskich okrętów podwodnych, który został zatopiony przez inny okręt podwodny.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Amerykańskie okręty podwodne z okresu II wojny światowej Kategoria:Amerykańskie okręty podwodne zatopione podczas II wojny światowej Kategoria:Amerykańskie okręty zatopione przez okręty podwodne Kategoria:Okręty podwodne typu Gato Kategoria:Statki i okręty zatopione na Oceanie Spokojnym Kategoria:Okręty podwodne zatopione przez okręty podwodne