Oba rozwiązania są wspierane i w pełni udokumentowane przez Oracle, jednak RMAN jest metodą zalecaną. Zapewnia wspólny interfejs do wykonywania poleceń w różnych systemach operacyjnych oraz oferuje techniki niedostępne w przypadku ręcznym. Najbardziej znaczące różnice to: Backup przyrostowy (ang. Incremental backups) – przechowuje tylko bloki zmienione od czasu wykonania ostatniego backupu, co redukuje mniejszy rozmiar backupu oraz jego szybsze wykonanie. Odtwarzanie pojedynczych bloków danych (ang. Block media recovery) – RMAN pozwala na odtwarzanie pojedynczych bloków danych bez konieczności odtwarzania całych plików danych. Kompresja backupu (ang. Binary compression) – wbudowany mechanizm kompresji, zmniejszający wynikowy plik backupu. Szyfrowanie backupu (ang. Encrypted backups) – zdolność szyfrowania backupu różnymi algorytmami szyfrującymi. Zautomatyzowana duplikacja bazy danych (ang. Automated database duplication) – możliwość wykonania kopii bazy danych z wykonanego backupu. Konwersja danych między platformami (ang.