Koncepcję tę rozpatruje się na dwóch poziomach – makro i mikro.
Poziom makro Koncepcja zakłada, że w dzisiejszych czasach kultury są ze sobą maksymalnie powiązane i związane ze sobą a style życia nie kończą się na granicach kultur narodowych, ale idą dalej, znajdując podobny wydźwięk w innych kulturach. Nowe formy powiązań są konsekwencją procesów migracji, materialnych i niematerialnych systemów komunikacji oraz gospodarczej współzależności i zależności. Ponadto, kultury dziś charakteryzuje hybrydyzacja: dla każdej z kultur wszystkie pozostałe stały się wewnętrznymi treściami lub ich satelitami. Przekłada się to między innymi na poziomie populacji, towarów i informacji. Można zauważyć to między innymi na przykładzie artykułów spożywczych, które do niedawna uznawane były za egzotyczne, a dziś stają się dostępne w każdej chwili i dla każdego. Dzisiaj w kulturze, w stosunkach wewnętrznych - wśród różnych sposobów życia - istnieje tyle obcości, ile w stosunkach zewnętrznych z innymi kulturami. Retoryka kultury regionalnej również jest determinowana transkulturowo - jest w dużej mierze symulowana i estetyczna. Folklor jest własnością stymulowaną dla samych uczestników - tubylców.