thumb|Model Namiotu Spotkania, za którym jest Sancta sanctorum Święte Świętych lub Miejsce Najświętsze (hebr. קֹדֶשׁ הַקֳּדָשִׁים, ; Kodesz ha-Kodaszim; jid. Kodsze-Kodoszim; gr. άγια των αγίων hagia ton hagion; łac. Sancta sanctorum), a także debir (hebr. הַדְּבִיר, ha-dewir = „część ukryta”, „część niedostępna”, „wyrocznia” „miejsce najświętsze”) – w judaizmie najświętsze miejsce w biblijnym Namiocie Spotkania, w którym znajdowała się Arka Przymierza (ze świadectwem przymierza – tablicami z Dekalogiem), a po przybyciu Izraelitów do Jerozolimy także najświętsze miejsce w Świątyni Salomona. Święte Świętych istniało także w Drugiej Świątyni, ale teksty biblijne nie wspominają już o istnieniu w nim Arki Przymierza. Owo Miejsce Najświętsze miało być uświęcone obecnością Boga Jahwe (Szechina). Do tego miejsca nie wolno było nikomu wchodzić, z wyjątkiem arcykapłana, który raz w roku – w dniu Jom Kipur – mógł tam wejść, złożyć w ofierze kadzidło i wygłosić błogosławieństwo kapłańskie, podczas którego – także jedyny raz w roku – wypowiedzieć imię Boga.