Pendentywy i podstawy łuków W czterech pendentywach znajdują się przedstawienia Ewangelistów i Doktorów Kościoła ujętych parami (Ewangelista i Doktor) zajętych rozmaitymi żywymi rozprawami na wzór Szkoły Ateńskiej Rafaela. Źródła ikonograficzne przedstawień są różne, można wśród nich wymienić Chrystusa wśród uczonych w Piśmie Albrechta Dürera, z którego pochodzi gest Chrystusa (znany być może za pośrednictwem naśladowców Leonarda da Vinci z kręgu mediolańskiego). U podstaw luków umieszczono przedstawienia bohaterów kilku epizodów biblijnych zapowiadających Nowy Testament i zrealizowanych w technice monochromatycznej w tonacji czerwono-brunatnej w formie owalnych medalionów.
Obserwując kopułę z dołu i przyjmując za punkt widzenia w dalszym ciągu postać św. Jana na skraju czaszy i tamburu można uznać tę część obrazu za jego stronę północną. Oglądając fresk w ten sposób po lewej stronie u góry widoczni są św. Marek i św. Hieronim, którym towarzyszą na skrajach łuków podtrzymujących kopułę Mojżesz stojący przed krzewem gorejącym i Aron z kwitnącą laską. Jest to aluzja do tematu ucieleśnienia Jezusa pod postacią człowieka. Po prawej stronie w pendentywie figurują św. Jan Ewangelista i św.