Tadeusz Pankiewicz rozpoczął pracę w aptece rodzinnej w 1930 roku, po ukończeniu studiów farmaceutycznych na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od początku 1934 roku objął obowiązki zarządcy apteki, jego ojciec Józef Pankiewicz pracował dorywczo w aptece do 1936 roku. Apteka stanowiła własność Józefa Pankiewicza a po jego śmierci w 1942 wdowy po nim, Marii Pankiewiczowej, która w 1945 roku zrzekła się własności na rzecz Tadeusza. Formalnie Tadeusz Pankiewicz został właścicielem apteki w 1946. Apteka cały czas pozostawała własnością rodziny.
II wojna światowa Po utworzeniu przez Niemców getta dla krakowskich Żydów w Podgórzu, apteka Pankiewiczów znalazła się wewnątrz murów getta, w samym jego centrum. Dzięki staraniom Tadeusza Pankiewicza, władze niemieckie wyraziły zgodę na funkcjonowanie „aryjskiej” apteki w getcie. Na polecenie władz niemieckich apteka Pod Orłem, jako jedyna w getcie, czynna była całą dobę.