Antoni Hanebach, ps. Antoni Gruby, Hrabia, Rytel, Sabała, Wolicki (ur. 16 marca 1895 w Biskowicach, zm. 18 września 1967 w Warszawie) – polski pracownik samorządowy, działacz społeczny, polityk, poseł na Sejm III i IV kadencji w II RP.
Życiorys Był synem Jakub i Katarzyny z domu Krocker. Ukończył gimnazjum zdając maturę. Od 1912 roku był członkiem Związku Strzeleckiego, w 1914 roku wstąpił do 1 pułku piechoty Legionów Polskich. Był rotmistrzem w kompanii narciarskiej i w 3. pułku piechoty II Brygady Legionów. W bitwie pod Kostiuchnówką (4–7 lipca 1916 roku) dostał się do niewoli rosyjskiej, skąd zbiegł. Od 1916 roku należał do POW w Białej Cerkwi, był współorganizatorem polskich oddziałów na Kubaniu. Od marca 1918 roku służył w WP na Ukrainie jako oficer wywiadowczy i szef łączności Komendy Głównej Wydziału Werbunkowo-Agitacyjnego (do grudnia 1918 roku) i oficer łącznikowy Naczelnego Dowództwa w Kijowie. Równocześnie pełnił misję w Poselstwie RP. Od stycznia 1919 roku znajdował się w dyspozycji KN 3 POW – był komendantem Okręgu Podolskiego POW w Winnicy oraz referentem prasowym w Zarządzie Cywilnym Ziem Wołynia i Frontu Podolskiego. W czasie wojny polsko-bolszewickiej w 1920 roku walczył w oddziale partyzancko-dywersyjnym przy 6. Armii, w czerwcu 1921 roku został bezterminowo urlopowany z WP.