Przyczyny konfliktu thumb|300px|Karolina Północna W roku 1835 władze Karoliny Północnej wprowadziły zarządzenie, na mocy którego ludność indiańska oraz ciemnoskóra utraciły prawa do własnej ziemi i noszenia broni. Szczególnie dotkliwie odczuli to mieszkańcy Robeson County, gdzie do roku 1852 dekret wielokrotnie nabierał mocy prawnej. Tubylcy pozbawieni broni, stali się łatwym celem ataków z zewnątrz, a także uniemożliwiło im to polowania, które stanowiło ważne źródło pożywienia. Sytuację wykorzystali biali farmerzy, którzy inscenizowali tzw. „incydenty z mułami” (Tied-Mules-Incidents). Polegały one na wyganianiu mułów na ziemie Indian, których następnie oskarżano o kradzież zwierząt. Jako rekompensatę za utracone muły, biali żądali ziemi, a często odpracowania szkód na plantacjach.
W 1860 roku władze Karoliny Północnej zdecydowały się przywrócić długą tradycję niewolnictwa. Jedną trzecią ludności byli wówczas niewolnicy pochodzenia afrykańskiego. Wolna ludność kolorowa stanowiła ok. 30 000 ludzi, przeważnie byli to potomkowie przybyłych tu w XVIII wieku osadników z Wirginii.