W czasie wojny polsko-bolszewickiej od lipca 1920 roku służył w Centralnych Składach Telegraficznych WP, później walczył na froncie w szeregach Warszawskiej kompanii telegraficznej, we wrześniu 1920 roku został skierowany do Szkoły Podchorążych w Warszawie i Zegrzu, w styczniu 1921 został zdemobilizowany.
W dwudziestoleciu międzywojennym był przemysłowcem. Pełnił wiele funkcji w życiu gospodarczym m.in. sekretarza generalnego, potem wicedyrektora Centralnego Związku Polskiego Przemysłu, Górnictwa, Handlu i Finansów („Lewiatan”) i jednocześnie dyrektora Towarzystwa Akcyjnego Przemysłowo-Leśnego. W 1925 był członkiem Rady Ubezpieczeniowej, a w 1928 – Rady Finansowej przy ministerstwie skarbu, od 1927 był radcą Izby Przemysłowo-Handlowej w Warszawie.
Był członkiem władz wielu stowarzyszeń i organizacji, m.in. członkiem sekcji ds. rozbudowy komunikacji i sekcji ds. gospodarczych Regionalnej Grupy BBWR m.st. Warszawy.
W wyborach parlamentarnych w 1928 został wybrany posłem na Sejm II kadencji (1928-1930) z listy nr 1 (BBWR). W kadencji tej należał do klubu BBWR. Pracował w komisjach: budżetowej i skarbowej.