XLII..
Struktura dramatów Pirandella, w których finał dzieła przywraca sytuację istniejącą w momencie początkowym, zapowiada kompozycję cykliczną – zabieg stosowany w teatrze awangardowym lat 50. XX wiekuJ. Heistein, Wstęp [w:] L. Pirandello: Wybór dramatów. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1978, s. XLIII..
Przypisy
Kategoria:Włoskie utwory dramatyczne Kategoria:Dramaty Luigiego Pirandella Kategoria:Utwory literackie z 1922