Robert Ludwik Jahoda-Żółtowski vel Jahoda (ur. 24 listopada 1891 w Krakowie, zm. 21 czerwca 1972 tamże) – polski introligator, przedsiębiorca, działacz społeczny, polityk, poseł na Sejm IV (1935–1938) i V (1938–1939) kadencji w II RP.
Życiorys Urodził się w rodzinie Roberta (1862–1947), artysty introligatora, i Emilii z Żółtowskich. Nie założył rodziny. Jego stryjem był Karol Jahoda de Lubomir (1860–1953) – pułkownik cesarskiej i królewskiej armii, m.in. komendant żandarmerii konnej w Galicji, generał brygady Wojska Polskiego.
Wykształcenie Zdał maturę w Gimnazjum św. Anny w Krakowie, następnie odbył studia w Akademii Handlowej i studia prawnicze na Uniwersytecie Wiedeńskim, studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego (5 semestrów w latach 1918–1923 i doktorat). Zdał egzamin czeladniczy i mistrzowski w zawodzie introligatora.
Służba wojskowa Na przełomie lat 1911 i 1912 ukończył austriacką szkołę ochotniczą 1 Brygady Artylerii w Krakowie. W czasie I wojny światowej od 1914 walczył w armii austriackiej na froncie rosyjskim, był m.in. dowódcą kolumny amunicyjnej haubic. Od lutego 1918 roku do końca wojny służył na froncie włoskim jako oficer korpusu amunicyjnego 12 Brygady Artylerii Polowej.