Wieża ciśnień w Ełku – wieża wodna znajdująca się w Ełku (województwo warmińsko-mazurskie) przy skrzyżowaniu ulic 11 Listopada i Kajki, powstała w 1895 r., jedna z najlepiej zachowanych wież ciśnień na Mazurach. Obiekt figuruje w rejestrze zabytków.
Historia Wieża była eksploatowana aż do lat 70. XX wieku, gdyż dopiero wtedy w mieście powstał nowoczesny system wodociągowy. Proces ten odbywał się w następujący sposób: woda pozyskiwana z sześciu studni głębinowych (zlokalizowanych w lesie 4 km od Ełku) była gromadzona w zbiorniku retencyjnym. Stąd tłoczono ją przewodem 7 km do wieży ciśnień, gdzie wyniesiona na maksymalną wysokość nabierała odpowiednich wartości ciśnienia i poprzez 30-kilometrową sieć rozdzielczą płynęła do 80% (tj. 20 tys.) ełczan. W XXI wieku zamontowano podświetlenie wieży.
Architektura Jest to budowla 5-kondygnacyjna, z otynkowaną pierwszą i drugą oraz piątą kondygnacją. Kondygnację drugą, trzecią oraz czwartą i piątą rozdzielono kordonowym gzymsem arkadowym. Pierwsza i druga kondygnacja rozmieszczone zostały na planie ośmioboku, są one boniowane z drzwiami umieszczonymi w masywnym portalu uskokowym.