W 1970 stłumił trwające kilka lat powstanie organizacji Union of the Peoples of Cameroon. W 1972 wprowadził, przyjętą przez społeczeństwo niechętnie, konstytucję, znoszącą federację, a ustanawiającą państwo unitarne. Jego rządy, choć niedemokratyczne i po części represyjne, zapewniły państwu lata stabilności.
6 listopada 1982 zrezygnował ze stanowiska pod pozorem kłopotów ze zdrowiem. W 1983 wszedł w spór ze swym następcą Paulem Biyą. W 1984 wraz ze współpracownikami usiłował przeprowadzić zamach stanu, lecz próby te zakończyły się niepowodzeniem. Uciekł z kraju. Został skazany zaocznie na karę śmierci. Ostatnie lata swego życia spędził pomiędzy Francją i Senegalem.
Odznaczenia Krzyż Wielki Orderu Narodowego (Dahomej, 1963)
Przypisy
Bibliografia Noty biograficzne PAP – styczeń 1984
Kategoria:Prezydenci Kamerunu Kategoria:Premierzy Kamerunu Kategoria:Przewodniczący Organizacji Jedności Afrykańskiej Kategoria:Odznaczeni kameruńskimi odznaczeniami Kategoria:Odznaczeni Orderem Narodowym Beninu Kategoria:Osoby skazane na karę śmierci Kategoria:Urodzeni w 1924 Kategoria:Zmarli w 1989 Kategoria:Ludzie urodzeni w Garoua