right|250px 25 pułk piechoty Armii Krajowej (25 pp) – powstał ok. 15 lipca 1944 na bazie oddziałów partyzanckich i dywersyjnych Inspektoratu Piotrkowskiego AK. Działał w lasach koneckich i przysuskich do 9 listopada 1944, kiedy to został rozkazem dowódcy – mjr. Rudolfa Majewskiego (ps. „Roman”, nast. „Leśniak”) – rozformowany jako oddział zwarty, z poleceniem prowadzenia dalszej walki małymi pododdziałami, ze względu na duże nasycenie terenu operacyjnego wojskami nieprzyjaciela, uniemożliwiające efektywne prowadzenie działań partyzanckich w dużej grupie bojowej. Ostatnie walki rozformowanego pułku stoczyły oddziały „Bończy” (25/26 XI 1944) i „Wichra” (3 XII 1944). Potem, do końca okupacji niemieckiej na tym terenie, brak realnej działalności. Od 3 stycznia 1945 nominalnym dowódcą Pułku został mjr H. Moraczewski, ps. „Morus”, do czasu wejścia w kilkanaście dni później na ten obszar regularnych wojsk 1 Frontu Ukraińskiego, w ramach „ofensywy styczniowej”. W swojej tradycji bojowej nawiązywał do przedwojennego piotrkowskiego 25 pułku piechoty.