W listopadzie 1917 r., kiedy nastąpiło zawieszenie broni z Niemcami, zestrzelił samowolnie nieprzyjacielski samolot, w wyniku czego został aresztowany i skazany na karę śmierci przez rozstrzelanie. Udało mu się jednak zbiec do Kijowa, który wkrótce zajęły wojska ukraińskie. Ponownie go aresztowano i ponownie zbiegł, tym razem do Berlina. Stamtąd przybył do Wielkiej Brytanii, gdzie pracował jako instruktor w jednej ze szkół lotniczych. Pod koniec 1919 r. został skierowany do Armii Północno-Zachodniej gen. Nikołaja N. Judenicza, w której objął dowództwo jednej z eskadr lotniczych. Po klęsce wojsk Białych przez krótki czas przebywał w Estonii, po czym przyjechał do Polski, zostając latem 1920 r. dowódcą lotnictwa 3 Armii Rosyjskiej formowanej w Polsce. Od 1921 r. zarabiał na życie śpiewaniem w operze. W 1923 r. wyemigrował do USA. Podjął pracę jako inżynier i pilot doświadczalny w zakładach lotniczych Sikorsky Aircraft. Ustanowił kilka rekordów świata na samolotach tej firmy. Od 1938 r. pracował w Helicopter Corporation of America George’a de Bothezata. W 1944 r. kilka miesięcy służył w armii amerykańskiej w charakterze doradcy technicznego. Po zakończeniu II wojny światowej był pilotem czarterowym. Działał w rosyjskich organizacjach emigracyjnych.