6.] (wieś liczyła 15 łanów kmiecych) i w 1589 roku jako MiraczinWielkopolska Biblioteka Cyfrowa. Aleksander Jabłonowski Źródła dziejowe. Tom XVIII, część I. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. Tom VII, część 1. Ziemie Ruskie, Ruś Czerwona (str. 6) [dostęp 2017-12-19]<br/ >[Cytat: Miraczin, lan. 17½, pop, taber. 2, hort. s. agr. 4, inq. c. pec. 6, inq. paup. 10.].
W 1651 roku wieś wzmiankowano jako MiratynZdzisław Budzyński i Kazimierz Przyboś. Polska południowo-wschodnia w epoce nowożytnej. Źródła dziejowe tom I, część 2. Rejestr poborowy ziemi przemyskiej 1651. Wydawnictwo WRP. Rzeszów 1997. (str. 80)<br/ >[Cytat: Miratyn: de laneis 15 et 1 quarta agri per gr 30, sinagoga libera, tabernatores 2 ex hortulanis liberis per gr 12, hortulani in hortis 7 per gr 4, inquilini pauperes 10 per gr 2, inquilini cum pecore 6 per gr 8, a propinatione vini cremati gr 6..........18/13/9[19/13/9].]. W 1658 roku wieś była wzmiankowana jako MiratinZdzisław Budzyński i Kazimierz Przybos. Polska południowo-wschodnia w epoce nowożytnej. Źródła dziejowe tom I, część 3. Rejestr poborowy ziemi przemyskiej 1658. Wydawnictwo WSP. Rzeszów 2000. (str.