W wyborach do Rady Miejskiej w Łodzi, przeprowadzonych w styczniu 1917 roku, uzyskał mandat radnego, startując z listy Komitetu Wyborczego Żydów-Polaków. W Polsce niepodległej kandydował w 1919 roku w wyborach do Sejmu Ustawodawczego, ale mandatu nie zdobył.
Był przewodniczącym Rady Szkoły Rzemiosł Żeńskiej dla Żydów w Łodzi.
W okresie międzywojennym był: prezesem Stowarzyszenia Kupców w Łodzi, wiceprezesem Izby Przemysłowo-Handlowej, założycielem i prezesem Stowarzyszenia Właścicieli Przedsiębiorstw Chemicznych, członkiem Stowarzyszenia Techników w Łodzi, członkiem zarządu Towarzystwa Szerzenia Pracy Zawodowej i Rolnej wśród Żydów ORT, członkiem zarządu Łódzkiego Żydowskiego Towarzystwa Dobroczynności, członkiem Komisji Rewizyjnej Łódzkiego Towarzystwa Pielęgnowania Chorych „Bykur Cholim” (Uzdrowisko), prowadzącego sanatorium „Uzdrowisko” w podłódzkiej wsi Kały (ob. osiedle w północno-zachodniej części Bałut w obszarze SIM Kochanówka), jednym z inicjatorów założenia Teatru Polskiego.
Mieszkał przy ul. Piotrkowskiej 85 w kamienicy wzniesionej w 1897 roku przez Edwarda Kindermanna.
Zmarł 5 kwietnia 1931 roku przeżywszy 62 lata„Głos Poranny” 1931 nr 94.„Głos Kupiectwa” 1935.„Kurier Łódzki” 1931 nr 4..