Kodeks Sangalleński, łac. Codex Sangallensis (Gregory-Aland no. 0130), ε 80 (von Soden) – grecki kodeks uncjalny Nowego Testamentu, paleograficznie datowany na IX wiek. Jest cytowany w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu.
Opis Zachowało się 7 pergaminowych kart kodeksu (29,5 × 21,3 cm), z tekstem Ewangelii Marka (1,31-2,16) i Ewangelii Łukasza (1,20-31.64-79; 2,24-48). Tekst pisany jest dwoma kolumnami na stronę, 22 linijek w kolumnie, wielką semi-uncjałą. Charakter pisma jest podobny do Kodeksu Sangalleńskiego 48, choć litery są większe. Stosuje akcenty.
Jest palimpsestem, tekst górny jest tekstem Wulgaty, naniesiony został w wieku XIICodex Sangallensis dostępny w zdigitalizowanej formie na stronie Stiffsbibliothek St. Gallen.
Test Grecki tekst kodeksu jest wynikiem wymieszania tradycji tekstualnych. Aland zaklasyfikował go do Kategorii III. Zawiera element bizantyjski.
Według Claremont Profile Method, tj. metody wielokrotnych wariantów, w Łk 1 reprezentuje tekst mieszany.
Historia Sporządzony został w IX wieku prawdopodobnie przez iroszkockiego mnicha w Sankt-Gallen. Rękopis był badany przez Tischendorfa.
W roku 1908 Caspar René Gregory dał mu siglum 0130.