Minuskuł 34 (wedle numeracji Gregory—Aland), A19 (von Soden) – rękopis Nowego Testamentu pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim z X wiekuK. Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack, Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neues Testaments, Walter de Gruyter, Berlin, New York 1994, p. 49.. Przechowywany jest w Paryżu. Dawniej był znany jako Colbertinus 6511.
Opis rękopisu Kodeks zawiera tekst czterech Ewangelii, na 469 pergaminowych kartach (28,8 cm na 19,2 cm).
Tekst rękopisu pisany jest jedną kolumną na stronę, w 22 linijek na stronę.
Tekst Ewangelii dzielony jest według κεφαλαια (rozdziały) oraz według Sekcji Ammoniusza, których numery umieszczono na marginesie. Sekcje Ammoniusza nie zostały opatrzone odniesieniami do Kanonów Euzebiusza. Tekst ewangelii zawiera τιτλοι (tytuły) do rozdziałów.
Tekst Grecki tekst Ewangelii reprezentuje bizantyńską tradycję tekstualną. Aland zaklasyfikował go do kategorii V.
Historia Paleograficznie rękopis datowany jest przez INTF na wiek X. Rękopis został sporządzony na górze Athos.
Johann Jakob Wettstein wciągnął go na listę rękopisów Nowego Testamentu.