Wacław Wiszenko, właściwie Bazyli Wiszenko (ur. 3 marca 1915 w Miedwieżykach niedaleko Siematycz, zm. 23 września 1973 w Świdniku) – mat Polskiej Marynarki Wojennej.
Życiorys Od 1935 uczęszczał do szkoły handlowej w Brześciu nad Bugiem. Na krótko przed wybuchem wojny w 1939 został zmobilizowany we Włodawie do 9 pułku artylerii ciężkiej. W okresie kampanii wrześniowej brał udział w obronie Warszawy. Następnie w niewoli niemieckiej. Na mocy ustaleń układu Ribentropp–Mołotow został przekazany jako jeniec Sowietom. Trafił do obozu jenieckiego w głębi ZSRR. Po wybuchu wojny niemiecko–radzieckiej w 1941, gdy zaczęła się tworzyć armia Andersa planował się do niej dostać. Robiono mu trudności ze względu na jego wyznanie, imię z nazwiskiem. Administracja obozu chciała zrobić z niego Białorusina - obywatela sowieckiego - taki podlegałby służbie w Armii Czerwonej. Bazyli przeszedł na wyznanie rzymskokatolickie oraz przyjął katolickie imię Wacław. Latem 1942 ewakuował się wraz z resztą wojska do Iranu. Następnie przez Irak, Palestynę, Egipt i Afrykę Południową trafił, więc do Anglii. Tam przeszedł przeszkolenie i został przydzielony do Marynarki Wojennej na niszczyciel ORP„Ślązak”. Od 1942 do końca wojny pełnił służbę w stopniu podoficera we polskiej marynarce wojennej. Uczestniczył w inwazji aliantów na Sycylię.