W 1652 roku rozpoczęto odbudowę zrujnowanego średniowiecznego zamku, która trwała kilkanaście lat. Wtedy też dostawiono południowe skrzydło, nadbudowano starsze budynki o piętro oraz zbudowano arkady od strony dziedzińca przy skrzydle wschodnim. Po tej przebudowie zamek nabrał charakteru barokowej rezydencji pałacowej. Po wojnach śląskich od roku 1742 na zamku mieli siedzibę urzędnicy pruscy. W 2. połowie XVIII w. zmieniono wygląd elewacji frontowej i południowej oraz z tego czasu pochodzi wjazd wschodni. W tym czasie powstała też we wschodnim skrzydle klatka schodowa z ornamentem. Trzykrotnie w zamku zatrzymywał się Napoleon Bonaparte. W XIX wieku otynkowano wieżę i barokowe elewacje od strony dziedzińca. W końcu XIX w. większą część pomieszczeń przeznaczono na sale sądowe.
Gotycka cylindryczna wieża (stołp) zbudowana została przypuszczalnie w 2. połowie XIII w. i jest najstarszym elementem zamkuKozaczewski T., Głogów średniowieczny do końca XIII wieku, Głogów 2006.. Wieża zwana była Wieżą Głodową ponieważ w piwnicy mieściło się więzienie. Wieża ma obecnie 24 m wysokości, średnicę 8,9 m, grubość muru u podstawy wynosi 2,75 m i została zbudowana z cegły w wątku wendyjskim. Pierwotnie wejście do wieży znajdowało się wysoko nad poziomem dziedzińca, a obecne przebito w XIX wieku.