Stanisław Krawczyński (ur. 21 października 1884 w Zawichoście, zm. 29 czerwca 1940 w Brzasku) – polski lekarz, działacz społeczny, poseł na Sejm III (1930–1935), IV (1935–1938) i V kadencji (1938–1939) w II Rzeczypospolitej.
Życiorys Był najstarszym dzieckiem Ludwika (wójta i organisty w Zawichoście) i Teofili z domu Kwiatkowskiej. Ukończył gimnazjum w Radomiu w 1904 roku, studiował na uniwersytecie w Charkowie (jeden semestr medycyny w roku 1904/1905), na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego. 31 marca 1911 roku uzyskał na tej uczelni stopień doktora medycyny. Potem studiował jeszcze na uniwersytecie w Kijowie, uzyskując tam w 1912 roku dyplom lekarza z odznaczeniem.
Po ukończeniu studiów pracował jako asystent w klinikach Uniwersytetu Jagiellońskiego i szpitalach w Zakopanem (w szpitalu Legionów Polskich „Bratnia Pomoc”) i Rabce (był tam kierownikiem szpitala Czerwonego Krzyża). W latach 1916–1939 pracował jako kierownik (lekarz naczelny) Szpitala św. Ducha w Sandomierzu. Specjalizował się w położnictwie i ginekologii.
Był członkiem i prezesem koła powiatowego POW, członkiem „Piechura”, prezesem Klubu Narodowego. Na przełomie lat 1918/1919 (do końca czerwca 1919 roku) pełnił funkcję komisarza ludowego (starosty powiatowego) powiatu sandomierskiego.