W wyborach parlamentarnych w 1935 roku został wybrany 21 884 głosami posłem na Sejm IV kadencji (1935–1938) z okręgu nr 29, obejmującego powiaty: sandomierski i stopnicki. W kadencji tej pracował w komisjach: budżetowej (od 1937 roku był zastępcą członka), komunikacyjnej (w 1938 roku), skarbowej (w latach 1935–1937) oraz zdrowia publicznego i opieki społecznej (od 1937 roku był jej przewodniczącym).
W wyborach parlamentarnych w 1938 roku został ponownie wybrany posłem na Sejm V kadencji (1938–1939) z tego samego okręgu (nr 29). W kadencji tej należał do klubu OZN i pracował w komisjach: komunikacyjnej, pracy oraz zdrowia publicznego i opieki społecznej (był jej przewodniczącym).
Po wkroczeniu Niemców do Sandomierza we wrześniu 1939 roku został pozbawiony kierownictwa szpitala. Wiosną 1940 roku osiadł w Zawichoście, został tam aresztowany i uwięziony w Sandomierzu. 29 czerwca 1940 został rozstrzelany w masowej egzekucji w lesie Brzask k. Skarżyska-Kamiennej. Pochowany we wspólnej mogile wraz z blisko 760 ofiarami masakry.