Tribigild (żył w IV wieku, zmarł w 399 roku) – ostrogocki żołnierz służący w armii bizantyńskiej. Był przywódcą buntu Gotów przeciwko Cesarstwu, który to bunt spowodował jeden z największych kryzysów mających miejsce podczas panowania cesarza Arkadiusza.

Tribigild pojawia się w źródłach jako wódz Ostrogotów osiadłych we Frygii i sojusznik cesarstwa z tytułem comes. W 399 roku w czasie wizyty na cesarskim dworze miał spotkać się ze złym traktowaniem i dużym dyshonorem co mocno uraziło jego dumę. Po powrocie do Frygii zebrał swoje wojska, wypowiedział posłuszeństwo Arkadiuszowi i zaczął łupić Azję Mniejszą. Wieści o jego postępach dotarły do Konstantynopola. Cesarz i jego doradcy w obawie przed przekroczeniem przez buntowników Hellespontu zdecydowali się wysłać do Azji Mniejszej wojska. Tymczasem Tribigild miał olbrzymie problemy z rdzenna ludnością Azji Mniejszej, która zaczęła organizować swoje milicje i przeciwstawiać się napastnikom.