Okręt wszedł do służby pod polską banderą, nosząc imię „Kujawiak” i numer burtowy L 72.
Charakterystyka taktyczno-techniczna Przy długości całkowitej 85,34 m i szerokości maksymalnej 9,62 m, „Kujawiak” miał wyporność standardową 1050 ts i bojową 1490 ts. Zanurzenie, w zależności od wyporności, mieściło się w przedziale od 2,36 do 3,89 m. Napęd okrętu stanowiły dwa zespoły turbin parowych systemu , akcyjno-reakcyjnych, o mocy maksymalnej 19 000 shp przy 380 obrotach na minutę, poruszające za pośrednictwem pojedynczych przekładni redukcyjnych dwa wały napędowe z trójłopatowymi śrubami. Parę do turbin dostarczały dwa kotły Yarrow, trójwalczakowe, typu Admiralicji, o ciśnieniu roboczym 20 at przy 330 °C. Prędkość maksymalna wynosiła 27 węzłów przy wyporności standardowej i 25,5 węzła przy wyporności bojowej. Zapas paliwa płynnego, wynoszący 277 ton, pozwalał uzyskać zasięg 2000 mil morskich przy prędkości 20 węzłów i 3700 mil morskich przy 14 węzłach.