Felaszowie ( czyt. Bēteʾ Jīsrāʾēl; gyyz ተ እስራኤል czyt. Beta ʾƏsrāʾel lub Bēte 'Isrā'ēl), inaczej Falaszowie, Falasza – lud kuszycki, wywodzący się z Etiopii, obecnie w większości zamieszkujący Izrael. W większości są wyznawcami judaizmu, stąd zwani bywają Czarnymi Żydami lub Etiopskimi Żydami (hebr. יְהוּדֵי אֶתְיוֹפְּיָה: czyt. Jehudej Etjopjah; amh. የኢትዮጵያ ይሁዲዎች, czyt. jä-Itəjop'əja Jəhudiwoč), choć niektórzy z nich wyznają chrześcijaństwo.
Felaszowie w Etiopii Felaszowie zamieszkiwali w Etiopii na północ od Jeziora Tana w dzisiejszej prowincji Begiemdyr i Semien (historycznie Gonder).
Wedle tradycji Felaszów są oni potomkami Menelika, według tradycji syna króla Salomona i Makedy, królowej Saby (lub raczej potomkami towarzyszy czy wojowników MenelikaKrzywicka Wacława: Z drogi do Aksum, w: „Poznaj świat” R. XXII, nr 6 (259), czerwiec 1974, s. 18–20.), który przywiódł ich z Jerozolimy do Etiopii. Wedle innych opinii są potomkami więźniów króla Asyrii Salmanasara V, który zburzył Samarię, lub uchodźcami ze zburzonej w 70 r. n.e. przez Rzymian Jerozolimy. Z kolei tradycja etiopska podaje, że od dawna przybywali do Etiopii żydowscy kapłani, którzy nawrócili cały kraj na judaizm.