İznik), chociaż tradycyjnie przyjmuje się, że to miasto stało się stolicą państwa Sulajmana dopiero w roku 1081. Sulajman wspierał Nicefora Botaniatesa (1078 – 1081) w walce o bizantyński tron, później zaś miał zawrzeć układ z Aleksym Komnenem ustalający granicę pomiędzy cesarstwem a jego dominium na rzece Drakon (dzis. Kırkgeçit). Sułtan Malikszah (1072 – 1092) nie zamierzał bezczynnie przyglądać się jak jego niebezpieczni kuzyni tworzą niezależne państwo w Anatolii i wysłał przeciwko nim ekspedycję pod wodzą Bursuka, który zabił Mansura. Sulajman jednak przeżył i to w tym okresie niektóre źródła zaczynają używać w stosunku do niego tytułu „sułtan”. W grudniu 1084 udało mu się zdobyć Antiochię, jednak próby dalszej ekspansji na wschód doprowadziły do konfrontacji z rządzącym w Syrii bratem Malikszaha Tutuszem i starcie z jego armią w 1086 Sulajman przypłacił życiem.