W 2005 uzyskał mandat posła na Sejm V kadencji w okręgu chełmskim, w związku z czym przestał być eurodeputowanym. W wyborach samorządowych w 2006 kandydował na urząd prezydenta Warszawy. W pierwszej turze wyborów uzyskał poparcie 0,34% wyborców (1468 głosów), zajmując 7. miejsce spośród dziesięciu kandydatów.
W trakcie sprawowania mandatu radnego, eurodeputowanego i posła krytycznie wypowiadał się o osobach orientacji homoseksualnej i działalności organizacji LGBT. W 2004 „ze względów higienicznych” odmówił podania ręki organizatorom Parady Równości. Jego działania i wypowiedzi były krytykowane, m.in. przez polskie oddziały Amnesty International i Human Rights Watch, które oceniały je jako nawołujące do łamania praw człowieka.
W przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2007 bez powodzenia kandydował do Sejmu. 6 marca 2009 przejął obowiązki prezesa Ligi Polskich Rodzin, po rezygnacji Mirosława Orzechowskiego. 19 kwietnia tego samego roku zrezygnował z zasiadania w zarządzie partii, pozostał w radzie politycznej LPR (do 2021). Był w 2009 kandydatem KW Libertas w wyborach do Parlamentu Europejskiego;