thumb|upright=1.8|Kolonie niemieckie thumb|upright|Flaga kolonialna Cesarstwa Niemieckiego Cesarstwo Niemieckie na przełomie XIX i XX wieku prowadziło politykę, polegającą na utrzymywaniu w zależności gospodarczej niektórych słabo rozwiniętych krajów oraz wykorzystywaniu ich zasobów ludzkich i surowcowych. Efektem tego było posiadanie niewielkiej w porównaniu z innymi ówczesnymi europejskimi mocarstwami liczby kolonii.
Geneza thumb|Konferencja berlińska (1884–1885) europejskich państw kolonialnych dotycząca przyszłych aneksji terytorialnych w Afryce thumb|Askarys z flagą kolonialną Cesarstwa Niemieckiego w Niemieckiej Afryce Wschodniej thumb|Niemiecki lord kolonialny w Togolandzie thumb|Obraz Bitwa pod Mahenge Friedricha Wilhelma Kuhnerta z 1908 roku. Bitwa była częścią powstania Maji-Maji przeciwko niemieckiemu uciskowi w Niemieckiej Afryce Wschodniej Kolonializm prowadzony przez państwa europejskie na przełomie XIX i XX wieku był ściśle związany z rozwojem kapitalizmu. Nowe kolonie dawały możliwość nieograniczonych rynków zbytu poza granicami kraju. Wygrana wojna z Francją i zakończenie w 1871 roku procesu zjednoczenia państw niemieckich spowodowały rozwój gospodarczy nowo utworzonego Cesarstwa Niemieckiego. Ponadto Niemcy nieustannie rozbudowywali swoją Marynarkę Wojenną, która była poważnym zagrożeniem dla Brytyjczyków.