Tak rozumiana fitoterapia czerpie swoją wiedzę z wielu tradycji:
systemu ziołolecznictwa starożytnych Greków i Rzymian systemów medycznych Indii: Siddha i Ayurveda medycyny chińskiej medycyny tybetańskiej (Unani) ziołolecznictwa szamańskiego.
Zwolennicy ziołolecznictwa związanego z medycyną tradycyjną twierdzą, że medycyna konwencjonalna jest bardziej efektywna w sytuacjach zagrożenia, gdy czas odgrywa bardzo ważną rolę. Natomiast odpowiednie i konsekwentne leczenie ziołami może pomóc pacjentowi zatrzymać rozwój przewlekłej choroby, wesprzeć system immunologiczny. Ich zdaniem, celem terapii ziołami jest przede wszystkim profilaktyka.
Fitoterapia związana z medycyną tradycyjną jest przedmiotem kontrowersji z powodu nieuznawania jej przez część środowiska naukowego. Spowodowane jest to między innymi niską jakością i małą wiarygodnością literatury na ten temat, podającej często informacje nie zweryfikowane przez medycynę opartą na faktach, a niejednokrotnie nawet sprzeczne ze sobą.