Juan de Echevarría, bask. Juan Etxebarria Zurikaldai (ur. 14 kwietnia 1875 w Bilbao, zm. 8 czerwca 1931 w Madrycie) – hiszpański malarz pochodzący z Kraju Basków, przedstawiciel fowizmu.
Życiorys Był synem Federica de Echevarría i Felipy Zuricalday. Ojciec zajmował się przemysłem i w tym kierunku edukował syna. Echevarría studiował w Eton College w Anglii i na Hochschule Mittweida w Niemczech. Po skończonych studiach inżynierskich powrócił do Bilbao i przez krótki okres pracował jako inżynier w rodzinnych zakładach. Krótko po śmierci matki wyjechał do Paryża, gdzie w 1911 r. wystawił pięć płócien, którymi zachwycał się Guillaume Apollinaire. W Paryżu poznał artystów takich jak Edgar Degas, Édouard Vuillard i Pablo Picasso, studiował również dzieła Gauguina.
Ożenił się z Enriquetą Normand i zamieszkał w Madrycie. W 1916 r. zorganizował swoją pierwszą wystawę w madryckim centrum kultury Ateneo. Brał udział w różnych wystawach m.in. w Bilbao i Madrycie. W 1930 r. wyjechał do miejscowości Hendaye we Francji na znak solidarności z przebywającym na wygnaniu przyjacielem Miguelem de Unamuno.