Uroczystego odsłonięcia dokonano 7 listopada 1951.
Wygląd W swojej pierwotnej postaci pomnik miał kształt czworobocznego, lekko zwężającego się ku górze obelisku o tępym, ściętym czubie, ustawionego na trójstopniowej bazie. W jego dolnej części znalazły się cztery socrealistyczne płaskorzeźby wykonane przez Władysława Kąckiego. Na ścianie południowej znajdowali się żołnierz polski i czerwonoarmista, na zachodniej - młody mężczyzna i kobieta ze sztandarem, na wschodniej - żołnierz i robotnik a na północnej - robotnica i rolnik. Wokół pomnika znajdowały się cztery wazony na kwiaty. Na południowej i północnej ścianie znalazły się tablice z inskrypcją: "Pomnik ten wzniesiony został w roku 1950 jako dowód wdzięczności mieszkańców Włocławka i powiatu za wyzwolenie spod jarzma hitlerowskiego przez bohaterską armię radziecką".
Historia Od chwili zbudowania pomnik był centralnym punktem uroczystości państwowych odbywających się we Włocławku. Regularnie składano tu wieńce i palono znicze. Po 1989 stał się częstym celem ataków, przede wszystkim oblewania czerwoną farbą. W 1992 w ramach dekomunizacji znalazł się, obok pomników Juliana Marchlewskiego, Ludzi Pracy, Powstania KPRP, na liście uznanych przez Radę Miasta do usunięcia.