2) thumb|upright|Pamiątkowa tablica w USA upamiętniająca pracę w Banku Światowym
17 kwietnia 1946 w Warszawie, z udziałem Leona Barańskiego jako naczelnego dyrektora, miało miejsce pierwsze po wojnie posiedzenie dyrekcji Banku Polskiego na terenie kraju[2, s. 375]. Podjęto uchwałę o wznowieniu działalności. Było już jednak jasne, że Bank Polski będzie ulegał stopniowej likwidacji oraz że powrót do Polski ma znaczenie symboliczne. Ale z formalnego punktu widzenia fakt powrotu był bardzo istotny – otworzył bowiem drogę do odzyskania kontroli nad zapasem złota zdeponowanym w Kanadzie, Rumunii, Anglii i USA[2, rozdziały: Zabiegi w Wielkiej Brytanii, Sytuacja w USA i w Kanadzie, Sprowadzenie złota z Rumunii do kraju]. Dwa ostatnie kraje stwarzały istotne trudności. W zaistniałej sytuacji, i wobec wyboru na jednego z dyrektorów BS, Leon Barański z dniem 1 maja 1946 zrezygnował z funkcji dyrektora Banku Polskiego i wrócił do Waszyngtonu. Inauguracyjne posiedzenie Rady Dyrektorów BS odbyło się 7 maja zapoczątkowując pracę nad organizacją Banku.