Pałac Republiki stał się widownią przełomowych wydarzeń o znaczeniu historycznym. W tym budynku 5 kwietnia 1990 zebrał się ostatni (a pierwszy demokratycznie wybrany) parlament NRD. Tego samego dnia podjęto uchwałę o wyborze Sabine Bergmann-Pohl na przewodniczącą parlamentu, a zarazem głowę państwa, zaś 12 kwietnia został powołany pierwszy rząd niekomunistyczny. Na jego czele stanął Lothar de Maizière, polityk wschodnioniemieckiej CDU. 23 sierpnia 1990 Izba Ludowa NRD podjęła historyczną uchwałę o zjednoczeniu Niemiec. 3 października 1990 dwa państwa niemieckie połączyły się i historia Pałacu Republiki jako siedziby parlamentu zakończyła się, choć pojawiały się głosy o umieszczeniu w nim parlamentu zjednoczonych Niemiec. Plany te upadły w związku z faktem, iż w budynek wybudowany był z materiałów zawierających rakotwórczy azbest.

19 września 1990 Izba Ludowa NRD zadecydowała o zamknięciu budynku dla zwykłych obywateli z powodu dużego nasycenia rakotwórczym azbestem. Od października 1990 aż do II poł. 1998 Pałac Republiki był nieużywany, równocześnie zachowując swój wygląd zewnętrzny i wewnętrzny z czasów NRD. Zdemontowano jedynie godło NRD, które znajdowało się na fasadzie budynku z przodu.