Tadeusz Olgierd Kozakiewicz (ur. w Kłotopolu, zm. w wiosną 1940 w Charkowie) – major artylerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Władysława i Marii z Tarnowskich urodzony w Kłotopolu w Rosji. W 1912 ukończył gimnazjum w wstąpił do armii rosyjskiej. W 1917 jako porucznik wstąpił do I Korpusu Polskiego w Rosji.
Po odzyskaniu niepodległości, 1 lutego 1919 wstąpił do Wojska Polskiego i został przydzielony do 9 pułku artylerii polowej. W 1919 ukończył kurs w Ośrodku Szkolenia Artylerii w Rembertowie. W wojnie polsko-bolszewickiej walczył w szeregach 9 pap jako dowódca 2. baterii. 9 września 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w artylerii, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. Pełnił wówczas służbę w Dowództwie Okręgu Generalnego Lublin. Za postawę wykazaną podczas walk, 29 listopada 1922 otrzymał order wojskowy „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie, czytamy m.in.: