Powstaje błędne koło chorobowe: niskie stężenie tlenu powoduje nie tylko zaburzenia funkcji komórek, ale również utrudnia dyfuzję tlenu oraz glukozy i prowadzi do akumulacji toksycznych produktów rozpadu. Przez lata uważało się, że głównym czynnikiem powodującym zwyrodnienie krążka międzykręgowego są urazy mechaniczne, zwłaszcza związane z wykonywaną pracą. Hipoteza ta poparta była obserwacją, że najczęściej dochodzi do zwyrodnienia na poziomie L5/S1, czyli w segmencie, który przenosi największe obciążenie. Ponadto zaobserwowano, że jednostka ruchowa przylegająca do poziomu, w którym wykonano spondylodezę (usztywnienie kręgosłupa) degeneruje znacznie szybciej (ang. adjacent level disease). Na modelu eksperymentalnym udowodniono, że o ile intensywne ćwiczenia nie mają negatywnego wpływu na krążek międzykręgowy, nadmierne obciążanie powoduje wzmożoną produkcję proteoglikanów, które osłabiają strukturę jądra miażdżystego. Na podstawie tych obserwacji wprowadzono pewne modyfikacje w miejscach pracy, niemniej przeprowadzone badania wykazały, że częstość występowania dyskopatii nie uległa zmianie. Podobnie modyfikacja stylu życia i eliminacja innych zidentyfikowanych czynników ryzyka, jak palenie tytoniu, nie ma znaczącego wpływu na częstość zachorowań.