Fiedot Jefimowicz Czorny, ros. Федот Ефимович Чёрный (ur. 17 maja 1903 we wsi Iwanowka w guberni kijowskiej, zm. ?) – radziecki wojskowy (pułkownik), oficer Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej, a następnie szef 1 wydziału oddziału gotowości bojowej sztabu Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji pod koniec II wojny światowej.
W 1916 ukończył szkołę wiejską. Na początku listopada 1925 został zmobilizowany do Armii Czerwonej. W połowie listopada 1926 r. ukończył szkołę pułkową 297 Pułku Strzeleckiego, po czym został kursantem kijowskiej szkoły piechoty. Po jej ukończeniu na pocz. września 1929 r., objął dowództwo plutonu w 9 Pułku Strzeleckim 3 Krymskiej Dywizji Strzeleckiej. Od września 1931 był zastępcą dowódcy kompanii 57 Samodzielnego Batalionu Karabinów Maszynowych Rybnickiego Okręgu Umocnionego. W marcu 1933 został dowódcą kompanii, zaś w grudniu tego roku kompanii szkolnej. Od października 1937 r. pełnił funkcję szefa sztabu batalionu. Wkrótce objął dowództwo batalionu. W listopadzie 1938 w stopniu kapitana został zastępcą szefa sztabu 95 Dywizji Strzeleckiej. Od grudnia 1939 pełnił funkcję zastępcy szefa 1 wydziału 9 oddziału Sztabu Generalnego Armii Czerwonej. Następnie został zastępcą szefa oddziału mobilizacyjnego Zarządu Tyłów Armii Czerwonej. Od początku sierpnia 1941 r.