W tymże roku wszedł do komisji rewizyjnej wydziału Towarzystwa Polskiego Żałobnego Krzyża dla okręgu lwowskiego
W 1924 roku był zastępcą księdza dziekana Jerzego Sienkiewicza, szefa duszpasterstwa wyznania rzymskokatolickiego Okręgu Korpusu Nr VIII w Toruniu. Od 1927 roku był szefem służby duszpasterstwa wyznania rzymskokatolickiego Okręgu Korpusu Nr III w Grodnie. Na dziekana został awansowany ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 roku i 1. lokatą w duchowieństwie wojskowym wyznania rzymskokatolickiego.
W 1934 roku został przeniesiony na równorzędne stanowisko w Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IV w ŁodziDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 22 grudnia 1934 r., Nr 14, s. 272.. Uczestniczył w kampanii wrześniowej na froncie wojny z Niemcami. Po 17 września 1939 roku dostał się do sowieckiego obozu w Starobielsku, z którego został wywieziony do więzienia na Butyrkach w Moskwie, skąd wiosną 1940 roku – do obozu w Kozielsku. Z Kozielska został wywieziony zgodnie z wykazem NKWD Moskwa nr 025/3/1940 z poleceniem przekazania do dyspozycji szefa Zarządu NKWD obwodu smoleńskiego (akta sprawy nr 4909). Został zamordowany w kwietniu 1940 roku w Katyniu.