Mimo tego, Central Tejo funkcjonowała nieprzerwanie między latami 1951 i 1968, z wyłączeniem roku 1961. W 1972 roku, podczas próby zamachu na reżim Salazara, gdy zostały odcięte linie wysokiego napięcia, dostarczające energię elektryczną do Lizbony z elektrowni wodnej w Castelo de Bode, elektrownia Central Tejo została ponownie uruchomiona, dostarczając elektryczność po raz ostatni w swojej historii. Oficjalne zamknięcie nastąpiło w 1975 roku.
Central Tejo jako Muzeum Elektryczności
Po zamknięciu i upaństwowieniu spółek elektrycznych, zapadła decyzja o przywróceniu do życia tej starej elektrowni cieplnej, która miałaby stać się miejscem kultury. W 1986 roku zebrano pierwszy zespół odpowiedzialny za muzeum, który w 1990 roku otworzył je dla publiczności. Między latami 2001 i 2005 muzeum dogłębnie zmieniono, dbając zarówno o dziedzictwo architektoniczne, jak i wartość muzealną. W końcu, w 2006 roku, muzeum ponownie otwarto, tym razem z innym rodzajem zbiorów muzealnych, bardziej dynamicznym i pedagogicznym.
Zespół Architektoniczny