thumb|Tablica pamięci Hipolita Roszczynialskiego, Rumia. Hipolit Roszczynialski (ur. 6 września 1897 w Łężycach (dawny powiat morski), zamordowany 11 listopada 1939 w Piaśnicy) – polski działacz samorządowy w II RP, wójt gminy Rumia-Zagórze, rotmistrz rezerwy 18 pułku ułanów.
Życiorys Wywodził się ze znanego rodu pomorskiego. Jego rodzice, Jan Marian i Eufrozyna Justyna (z domu Malotka-Trzebiatowska) posiadali w Łężycach gospodarstwo rolne. Był jednym z jedenaściorga rodzeństwa, jego bratem był ksiądz Edmund Roszczynialski, szambelan papieski oraz zasłużony działacz niepodległościowy. Ukończył szkołę powszechną w Łężycach, a następnie gimnazjum klasyczne w Wejherowie, gdzie uzyskał świadectwo maturalne. Tam też w latach 1908–1914 działał w tajnej organizacji młodzieży polskiej (Filomaci Pomorscy). Znany był z tego, że w gimnazjum ostentacyjnie posługiwał się językiem polskim, pomimo szyderstw niemieckich kolegów i profesorów. Podobnie jak jego starszy brat (Jan) chciał zostać żołnierzem i dlatego wyjechał do Czerniachowska (Insterburga) do Szkoły Strzelców Konnych.