W latach 1870―1877 pracowała w pracowniach Czistiakowa, następnie uczęszczała na zajęcia z akwareli i ceramiki do 1880 roku, z przerwą w czasie wojny rosyjsko-tureckiej, kiedy razem z siostrą podjęła ochotniczo służbę w szpitalu. Tam zakochała się w lekarzu, ale jej rodzina była przeciwna małżeństwu.
Towarzystwo przyznało jej stypendium na studia w Paryżu. Tam pracowała z Théodorem Deckiem i Evdokimem Egrorovem i po raz pierwszy zetknęła się z secesją. Po powrocie do Petersburga uczyła malowania porcelany i tworzyła majoliki.
Po 1882 roku sytuacja rodzinna zmusiła ją do zamieszkania w Moskwie, gdzie pracowała jako nauczycielka plastyki i została członkinią „Kolonii Abramcewa”, grupy artystów, muzyków i ludzi teatru, którzy gromadzili się w posiadłości w Abramcewie, należącym do rodziny Sawwy Mamontowa. Tam zainteresowała się folklorem i próbowała swoich sił w projektowaniu kostiumów. Ona i jej przyjaciółka Elizabeta Mamontowa pracowały również nad stworzeniem muzeum ludowego. W tym celu podróżowały aż do Jarosławia, aby robić szkice i zbierać opowieści ludowe, a także prowadziły zajęcia z tradycyjnego rzemiosła w miejscowych rodzinach chłopskich.