thumb|Grób Witolda Gołębiowskiego na Cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie Witold Mikołaj Gołębiowski, ps. Ildefons, Krynicki (ur. 10 września 1885 w Warszawie, zm. 2 września 1931 tamże) – polski artysta malarz, działacz niepodległościowy, oficer rezerwy Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Feliksa i Józefy z Somurajów. Uczęszczając do gimnazjum po raz pierwszy zetknął się z młodzieżowymi organizacjami niepodległościowymi, za udział w nich został relegowany ze szkoły. W 1905 był jednym z przywódców strajku szkolnego w szkole technicznej w Janowie Podlaskim. Poważnie ranny podczas starć z policją został aresztowany i skazany na więzienie, które opuścił w 1907. Wyjechał wówczas z rodzinnych stron aby studiował malarstwo w Dreźnie, Monachium i Paryżu. Powrócił w 1912.
W 1913 wstąpił do Związku Walki Czynnej. Był jednym z organizatorów i pierwszych członków Polskiej Organizacji Wojskowej w Warszawie. Był instruktorem w Wolnej Szkole Wojskowej. Na początku 1915 zdał egzamin podoficerski. W czerwcu wyjechał do Łomży z zadaniem zorganizowania Okręgu POW, lecz wkrótce został zatrzymany przez Rosjan i uwięziony. W sierpniu udało mu się zbiec z więzienia i wyruszył z batalionem warszawskim POW do I Brygady Legionów Polskich.