Irena Stablewska h. Oksza (28 maja 1864Przewodnik Katolicki, 1867 w Zalesiu, zm. 4 stycznia 1939 tamże) – polska literatka, działaczka niepodległościowa.
Życiorys Była córką Stanisława (1832-1904, ziemianin, ostatni polski Marszałek Sejmiku Prowincjonalnego) i Stanisławy z d. Sczanieckiej. Miała braci Jana, Kazimierza, Zygmunta oraz siostry Julię, Helenę, Emilię, Gabrielę i Marię. Jej wujem był Florian Stablewski.
Uczyła się w Gimnazjum Urszulanek w Krakowie (od 1872), następnie na pensji sercanek w Pradze (do 1881).
Mieszkała w pałacu w Zalesiu, który zbudował jej ojciec w 1875, a po śmierci ojca w 1904 stał się własnością jej brata, Kazimierza. Z uwagi na powiązania rodzinne przyjaźniła się z Emilią Sczaniecką. Wielokrotnie podróżowała za granicę z ojcem - do Berlina, Wiednia, Innsbrucku i Triestu, sama - do Włoch, Monako i Paryża.
Pisała pod pseudonimem Iry, m.in. do Przewodnika Katolickiego, Orędownika Gostyńskiego.