Pod koniec kwietnia 1945 r. wraz z personelem szkoły i kursantami w Południowym Tyrolu poddał się Brytyjczykom. Został wydany Sowietom. Po procesie skazano go w październiku 1946 r. na karę 10 lub 12 lat łagrów. Po wyjściu na wolność w wyniku ogłoszenia amnestii w 1956 r., powrócił do Paryża, gdzie w 1957 r. został członkiem komisji ds. wyboru atamana wojskowego Wojska Kubańskiego. Wszedł w skład kierownictwa Stowarzyszenia Kubańskiego we Francji. W latach 1961–1962 stał na czele komisji rewizyjnej organizacji. Działał też w Związku Rosyjskich Inwalidów Wojennych, Stowarzyszeniu Pierwopochodników i Związku Ogólnokozackim.
Linki zewnętrzne Biografia Pawła I. Dżaluka Kolejna biografia Pawła I. Dżaluka
Bibliografia Lew A. Mnuchin, Marie Avril, Российское зарубежье во Франции 1919-2000, 2008
Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Biali (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Biali emigranci rosyjscy Kategoria:Kozaccy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Wojskowi rosyjskich formacji kolaboranckich w służbie Niemiec hitlerowskich Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1968