Bitwa pod Erzurum – starcie zbrojne, które miało miejsce od października 1877 do stycznia 1878, na kaukaskim teatrze działań wojennych w czasie wojny rosyjsko-tureckiej (1877–1878) o twierdzę Erzurum, pomiędzy wojskami tureckimi pod dowództwem Muhtara Paszy a wojskami rosyjskimi pod dowództwem gen. Łazariewa i gen. Hejmana.
Po bitwie koło Aładży rozbita armia turecka pod wodzą Muhtara Paszy wycofała się na Saganłyskie grzbiety gór. Turcy szybko wycofywali się częścią sił na Erzurum, częścią na Kars. Rosyjskie siły zostały rozdzielone na dwa oddziały. Jeden gen. Łazariewa z zadaniem blokady twierdzy Kars, drugi gen. Hejmana otrzymał zadanie ochrony terytorium między Karsem a Saganługiem. Dowódca turecki Muhtar Pasza rozkazał części swoich sił pod dowództwem Izmaiła dołączyć do sił głównych, w celu przykrycia dróg na Erzurum. Za Izmaiłem podążał Tiergukarow z częścią wojsk Hejmana. Oddziały Turków Muhtara Paszy były ścigane przez oddziały gen. Hejmana, który 23 października rozbił je pod Diewe Bojną. Wycofujące się siły tureckie 23 października pojawiły się w Erzurum. Gen. Hejman nie znając terenu, postanowił nie prowadzić pościgu nocami. Po 24 października Turcy umocnili się w twierdzy. Hejman podszedł ze swoimi siłami pod twierdzę Erzurum i przedstawił Turkom ultimatum poddania się. Turcy odrzucili żądanie.