Pełnił funkcję szefa jednego z oddziałów sztabu Kozackiej Brygady Pieszej. Na początku maja tego roku wraz z resztą Korpusu poddał się w Karyntii Brytyjczykom. Pod koniec maja wydano go Sowietom. Po procesie skazano go na karę 10 lat łagrów. Osadzony został w obozie na Workucie, a następnie Kołymie. Latem 1953 r. uczestniczył w krwawo stłumionym buncie więźniów, ale udało mu się przeżyć. W 1956 r. w wyniku ogłoszenia amnestii wyszedł na wolność, po czym wyjechał do Austrii. Zamieszkał w Wiedniu. Rok później wyemigrował do USA. Uczył języka rosyjskiego w jednej z amerykańskich szkół wojskowych. W latach 60. i 70. pisał wspomnienia z czasów II wojny światowej i pobytu w łagrach, które były publikowane w czasopiśmie „Kadietskaja pieriekliczka”. Był autorem licznych artykułów w emigracyjnej prasie rosyjskiej. Pracował też w Radiu „Wolna Europa”. W 1983 r. opublikowano jego książkę pt. „10 let za żeleznym zanawiesom (1945-1955). Zapiski żertwy Jałty”.
Linki zewnętrzne Biografia Borisa K. Ganusowskiego Wspomnienia o Borisie K. Ganusowskim
Kategoria:Biali (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Biali emigranci rosyjscy Kategoria:Biali Rosjanie współpracujący z III Rzeszą Kategoria:Wojskowi rosyjskich formacji kolaboranckich w służbie Niemiec hitlerowskich Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1993